Η Φλόγα που καίει (ακόμα) στην καρδιά της Ναυπάκτου!

Υπάρχουν κάτι απογεύματα που καθώς περπατάς στην πόλη οι σκέψεις μας μοιάζουν να βουίζουν, σαν να κυριεύει μια βουβή ανησυχία. Κι ύστερα, στρίβεις προς την οδό Ν.Μπότσαρη 50, κι αντικρίζεις την πόρτα του παραρτήματος της Φλόγας. Την περνάς και ο θόρυβος σταματά. Εκεί, η αλληλεγγύη δεν είναι μια λέξη-πυροτέχνημα από αυτές που καταναλώνουμε στα social media. Είναι χειροπιαστή. Έχει το σχήμα μιας λαμπάδας, τη μυρωδιά του κεριού και το χρώμα της ελπίδας που δεν το βάζει κάτω. Και ξαφνικά νιώθεις πως τίποτα από εκείνο το βουητό στο μυαλό σου δεν έχει τόση σημασία, όσο η συμπαράσταση που αναζητούν οι γονείς των παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια.

κείμενο: Μαρίνα Τσαματσούλη

Οι εθελοντές της Ναυπάκτου έχουν στήσει και το φετινό Πάσχα ένα σκηνικό που μοιάζει με εργαστήρι θαυμάτων. Δεν είναι απλώς «πασχαλινά είδη» αραδιασμένα σε πάγκους. Είναι η απόδειξη πως, όσο κι αν ο κόσμος γύρω μας μοιάζει να σκληραίνει, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που επιμένουν να «φυσάνε» τη φλόγα για να μη σβήσει.

Το θαύμα των μικρών δημιουργών

Αυτό όμως που σε κάνει να νιώθεις αμήχανα με την καλή έννοια, είναι οι λαμπάδες που φιλοτέχνησαν τα πιτσιρίκια της πόλης. Μαθητές από τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά μας, που αντί να χαθούν σε μια οθόνη, πήραν πινέλα, κορδέλες και μπόλικη φαντασία. Είναι το πιο αγνό feedback της ζωής: Παιδιά που δεν έχουν γνωρίσει ακόμα τη σκληρότητα, προσφέρουν το χρόνο τους για τα άλλα παιδιά -τους μικρούς ήρωες που αυτή τη στιγμή, αντί για μια αυλή σχολείου, βρίσκονται σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου και δίνουν τη δική τους, μοναχική μάχη.

Η αλληλεγγύη ως πράξη αντίστασης

Το μήνυμα είναι καθαρό σαν το φως που θα ανάψουμε το Μεγάλο Σάββατο: Η αλληλεγγύη δίνει ζωή. Η αγάπη δεν είναι ένα αφηρημένο συναίσθημα, είναι μια απόφαση. Η απόφαση να διαλέξεις μια λαμπάδα από τη Φλόγα, ξέροντας πως αυτό το κερί κουβαλάει μαζί του το χαμόγελο ενός παιδιού που παλεύει να νικήσει. Αν δεν έχετε περάσει ακόμα από το παράρτημα στην οδό της πόλης μας, κάντε το. Όχι από υποχρέωση, ούτε από «φιλανθρωπικό καθήκον». Κάντε το για να θυμηθείτε τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Για να δείτε τις προθήκες γεμάτες χρώμα και να διαλέξετε τη λαμπάδα που θα σας συντροφεύσει στην Ανάσταση.

Γιατί φέτος, η ευχή μας πρέπει να είναι μία και κοινή: Να είμαστε όλοι γεροί. Αλλά κυρίως, να μην αφήσουμε κανένα παιδί να παλεύει μόνο του στο σκοτάδι. Η αγάπη μπορεί να νικήσει. Και στη Ναύπακτο, η Φλόγα καίει πιο δυνατά από ποτέ.