«1ΟΟ ΣΥΝ ΕΝΑ–ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ»: ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΙΧΟΥ ΣΤΟ ΦΕΤΙΧΙΕ ΤΖΑΜΙ
[Διάρκεια έκθεσης: 6 Ιουλίου – 6 Αυγούστου 2023]
Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδος, ο Δήμος Ναυπακτίας και τα Σύγχρονα Εκπαιδευτήρια Κοτρώνη συνδιοργανώνουν την εικαστική ατομική έκθεση «100 συν ΕΝΑ – Μετά την Μεγάλη Καταστροφή» του Ναυπάκτιου εικαστικού Νίκου Μίχου, στο Φετιχιέ Τζαμί Ναυπάκτου.

Μια έκθεση που εστιάζει στη ζωή των προσφυγόπουλων, που βρέθηκαν να εργάζονται, πολύ πριν ενηλικιωθούν, σε εργοστάσια, βιοτεχνίες και καπνοχώραφα, μετά τα τραγικά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής και την έλευσή τους στην Ελλάδα. Το αποτύπωμα της καταστροφής ήταν διπλό: κάποιοι έχασαν τη ζωή τους, και όσοι επέζησαν, έχασαν τη ζωή που θα μπορούσαν να έχουν. Η αδήλωτη παιδική εργασία στον αγώνα για την επιβίωση αποτελεί κοινό μυστικό και αντικείμενο έρευνας για σύγχρονους ιστορικούς και άλλους μελετητές.


Ο καλλιτέχνης πίσω από αυτή την υποβλητική ιδέα, όντας ο ίδιος εγγονός προσφυγοπούλας που εργάστηκε ως παιδί σε εργοστάσιο της Νέας Ιωνίας, μετουσιώνει το οικογενειακό βίωμα σε ένα εικαστικό εγχείρημα, το οποίο ενισχύεται από το συναισθηματικό υπόβαθρο και την αυθεντικότητα της δημιουργίας του. Για τις ανάγκες του έργου του μάλιστα επισκέφθηκε εγκαταλειμμένα εργοστάσια του ελλαδικού χώρου, καθώς και τις Καπναποθήκες Παπαπέτρου στο Αγρίνιο, όπου εργάστηκαν προσφυγόπουλα τις πρώτες δεκαετίες μετά την καταστροφή και τα αποτύπωσε με το δικό του καλλιτεχνικό στυλ. Πρόκειται για ένα ιδιότυπο προσκύνημα, μια εξερεύνηση του παρελθόντος με ευλάβεια και ενσυναίσθηση.
Η χρήση πρωτότυπου φωτογραφικού υλικού παιδιών της Μικρασίας πριν την καταστροφή επαναφέρει τις παιδικές ζωές στο προσκήνιο, χαράσσοντας τις μετέπειτα δύσκολες εμπειρίες τους στον καμβά και κατ’ επέκταση και στη συλλογική μας μνήμη. Η αντιπαραβολή της σέπια φωτογραφίας με τους ζωηρούς χρωματισμούς ή με τη μεικτή τεχνική επιχειρεί να σπάσει το φράγμα του χρόνου και να ξαναζωντανέψει τις παιδικές φωνές, σφυρηλατώντας μια άλλοτε οδυνηρή και άλλοτε γόνιμη σύνδεση, μεταξύ του τότε και του τώρα.
Η δέσμευση του ζωγράφου για ιστορική ακρίβεια είναι εμφανής στη σχολαστική προσοχή στη λεπτομέρεια, τόσο στις απεικονίσεις των εσωτερικών χώρων των εργοστασίων, όσο και στην αυθεντικότητα της παιδικής ενδυμασίας.
[Σύντομο βιογραφικό σημείωμα]





